Η μετάφραση πράξη αγάπης και τέχνης πράξη, συνέντευξη στη Γεωργία Σκοπούλη

Δημοσιεύθηκε στον Ηπειρωτικό Αγώνα 17/04/2018

Μνήμη και αγάπη. Ιστορική μνήμη και αγάπη. Δυο βασικοί ιδεολογικοί άξονες της ποίησης της Γιώτας Παρθενίου. Οι συνθέσεις της έχουν ποιότητα τόσο αισθητική όσο και διανοητική. Το έργο της, στο σύνολό του, ενώνεται ή καλύτερα διασταυρώνεται καθώς συναντά όλα τα μεγάλα ποιητικά ρεύματα που μας έρχονται από την καβαφική πόλη, το καβαφικό σύμπαν, και φτάνουν ως τις ποιητικές συνθέσεις του Ρίτσου και του Σεφέρη. Τα παραπάνω είναι ένα απόσπασμα από τον πρόλογο του Απόστολου Παπαϊωάννου, στο μεταφρασμένο στη Ρουμάνικη γλώσσα βιβλίο ποίησης της Γιώτας Παρθενίου, με τον τίτλο POEME - ΠΟΙΗΜΑΤΑ. Είχαμε τη χαρά να μιλήσουμε με την ποιήτρια.

Είναι, κυρία Παρθενίου, ένα καινούργιο έργο η μετάφραση της ποίησής σας στη Ρουμάνικη γλώσσα;

Όχι, είναι ένα έργο ανθολόγησης της ποίησής μου από το 1981 μέχρι το 2012.


Μπορείτε να μας πείτε πότε αρχίσατε να γράφετε ποίηση;

Σε ηλικία δεκαεφτά χρονών έγραψα το πρώτο μου ποίημα και συνέχισα να γράφω σε όλη μου τη ζωή. Αν και η μάνα μου έλεγε ότι όταν ήμουν έξι-εφτά χρονών έβρισκε ανάμεσα στις χτιστές πέτρες του τοίχου μικρά χαρτάκια δικά μου. Κάτι έγραφα. Τι έγραφα; Χάθηκαν...

Περπατήσαμε μαζί το δικό του βουνό... (βίντεο από την εκδήλωση)

Θεατρικές αφηγήσεις: Στις κορυφές της ζωής του Στέφανου Σκοπούλη

Θεατρικές αφηγήσεις με τίτλο «Στις κορυφές της ζωής του Στέφανου Σκοπούλη» την Τετάρτη 14 Μαρτίου και ώρα 20:00, στο Καμπέρειο Θέατρο.

Οι αφηγήσεις βασίζονται στο βιβλίο μου «Περπατήσαμε μαζί το δικό του Βουνό»

Λύδιας Κονιόρδου: Δεν νιώθω «απέναντι» σε κανέναν. Νιώθω «μαζί», συνέντευξη στη Γεωργία Σκοπούλη

Δημοσιεύθηκε στον Ηπειρωτικό Αγώνα 21/02/2018

Μια σπουδαία ηθοποιός που σημάδεψε το ελληνικό θέατρο, αλλά και σκηνοθέτης και δασκάλα. Σήμερα είναι στο υπουργείο πολιτισμού και... «κονταροχτυπιέται». Η Λυδία Κονιόρδου σπούδασε αγγλική φιλολογία στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, με το οποίο και συνεργάστηκε, και ιδρυτικό μέλος του θεάτρου της Άνοιξης. Για εννέα χρόνια ήταν μόνιμο μέλος του θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, όπου έπαιξε ρόλους ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν, Γιώργου Λαζάνη, και Μίμη Κουγιουμτζή. Πήρε μέρος ως κορυφαία χορού σε πολλά έργα αρχαίου δράματος και πρωταγωνίστησε σε έργα του Σοφοκλή, του Αισχύλου, του Ευριπίδη στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Διετέλεσε καλλιτεχνική διευθύντρια στα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα Βόλου και Πάτρας. Δίδαξε σε ιδιωτικές δραματικές σχολές, στο Εθνικό και στο Τμήμα Θεατρολογίας της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ήταν, για πολλούς, ένα ξάφνιασμα, τόσο η επιλογή του πρωθυπουργού όσο και η δική σας αποδοχή. Νιώσατε, έστω και μια στιγμή, να πείτε «έχω πιο σπουδαία πράγματα να κάνω»;

Έρχονται φορές στη ζωή του καθενός, όπου καλείται με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο να υπηρετήσει το κοινό καλό και όχι μόνο τις προσωπικές του υποθέσεις. Το δημόσιο συμφέρον, όχι αποκλειστικά το ιδιωτικό.Η συνείδησή μας, μέσα από τη διεύρυνση μιας παγκοσμιοποιημένης πραγματικότητας, αντιλαμβάνεται όλο και πιο καθαρά ότι το ιδιωτικό είναι απόλυτα συνυφασμένο με το δημόσιο. Όταν το ιδιωτικό συμφέρον βλάπτει το δημόσιο, είναι θέμα χρόνου να βλάψει τελικά και το ίδιο το ιδιωτικό. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε ιδίως πάνω στους συμπολίτες μας που είναι ευάλωτοι.

Ο εγκέφαλος του παιδιού μαθαίνει με άλλες ταχύτητες ...

Με την ευκαιρία της ημερίδας «Πώς μαθαίνει ο εγκέφαλος; (ΠΜΕ)», που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων στα Γιάννενα στις 29 Νοέμβρη 2017, είχα την τιμή και την χαρά να μιλήσω με την ομιλήτρια κ Μαρία Ζαφρανά, Ομότιμη καθηγήτρια του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Δίδαξε στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών.

Η κυρία Ζαφρανά είναι «πολλά πράγματα μαζί», μα κυρίως ασχολήθηκε με τον εγκέφαλο και την εκπαίδευση. Εισήγαγε από το 1985 στον Ελλαδικό χώρο τα ευρήματα των Νευροεπιστημών για τη δομή και λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου στο σχεδιασμό αποτελεσματικών αναλυτικών προγραμμάτων στο χώρο της εκπαίδευσης, ιδιαίτερα της προσχολικής. Βασισμένη στις παιδαγωγικές θεωρίες και πρακτικές της, λειτουργεί στην Θεσσαλονίκη η «Μοντεσοριανή Σχολή Ζαφρανά», παιδικός σταθμός και νηπιαγωγείο.
Είναι ασύλληπτο, μας είπε, Τι, Πώς, Πόσα και με τι ταχύτητες μπορεί να μάθει ο εγκέφαλος του παιδιού! Αρκεί να διασφαλιστεί η ψυχική του υγεία και η παροχή ποιοτικά και ποσοτικά κατάλληλων ερεθισμάτων στην κατάλληλη ηλικία. Το Μοντεσοριανό σύστημα, είπε, με τη σωστή εφαρμογή του από την μεριά των εκπαιδευτικών, πετυχαίνει όλα τα παραπάνω.

Η χρυσή εποχή

Κυρία Ζαφρανά, όταν λέμε εκπαίδευση, τι εννοούμε;
Έναν κρατικό θεσμό, στόχος του οποίου είναι η απόκτηση από μέρους των παιδιών βασικών ικανοτήτων και δεξιοτήτων στους τομείς της γλώσσας, των μαθηματικών και των φυσικών και κοινωνικών επιστημών που θα τα καταστήσουν ικανά να ενταχθούν αποτελεσματικά στην κοινωνία, όχι μόνον ως καταναλωτές αλλά και ως δημιουργοί.

Ο γλύπτης Κυριάκος Ρόκος μιλάει στη Γεωργία Σκοπούλη

Ναι, είμαι στρατευμένος. Γιατί θα βόλευε το σύστημα να μην είμαι. 

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Γιάννενα. Ο πατέρας μου Κλεάνθης ήταν τηλεγραφητής και απ’ το Μέτσοβο. Η μητέρα μου, Πελαγία, μοδίστρα και Γιαννιώτισα• και μια απ’ τις τρεις κόρες ενός απ’ τούς πρώτους κομμουνιστές της πόλης μας, του τσαγκάρη μπάρμπα-Γούσια Μπαμπούρη, σύντροφου και φίλου του γιατρού των φτωχών, του περίφημου Νικολάου Σκοπούλη. Αυτές οι λίγες αράδες διαμόρφωσαν και τους χαρακτήρες του αδερφού μου Δημήτρη Ρόκου και τον δικό μου.

Το 1961 κατεβήκαμε στην Αθήνα, με παρότρυνση του ξεχωριστού καθηγητή των Γαλλικών στη Ζωσιμαία Σχολή και του καθηγητή των Καλλιτεχνικών σπουδαίου γλύπτη Παύλου Βρέλλη, για σπουδές στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Από τότε αισθανόμουν την ανάγκη όλο να ξαναγυρίζω και ν’ απολογούμαι στον Θεό Μιτσικέλι και στη Θεά Παμβώτιδα για την πορεία μου στα χρόνια που όλο και πιο γρήγορα τρέχαν μακρυά.»

Αυτές που ζήσανε σε δυο κόσμους- Συνέντευξη στον Κώστα Στοφόρο

23 ζωές… Από σελίδα σε σελίδα, νιώθεις έναν κόμπο στο λαιμό. Πολεμάς και με τα ίδια τα δικά σου τα στερεότυπα. 23 γυναίκες. Αλβανία, Βοσνία, Βουλγαρία, Γεωργία, Ουζμπεκιστάν, Ουκρανία, Πολωνία, Ρουμανία, Ρωσία, Τσεχία…

Ένας διαφορετικός χάρτης της Ευρώπης απλώνεται μπροστά σου. Αυτές που ζήσανε σε δυο κόσμους ο απολύτως εύστοχος τίτλος του βιβλίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Oasis. Η Γεωργία Σκοπούλη, δημοσιογράφος που τιμά το επάγγελμα, έχει συγκεντρώσει αυτές τις μαρτυρίες μέσα σε ένα διάστημα έξι ετών. Και η εικόνα που προσπαθούν να περάσουν νεοφιλελεύθεροι αναθεωρητές της ιστορίας, αυτοί που προσπαθούν να εξισώσουν τον φασισμό με τον κομμουνισμό, συντρίβεται κάτω από τις ανθρώπινες μαρτυρίες.

Όμως και όσοι νομίζουμε ότι γνωρίζουμε, πολλά είναι αυτά που μας αποκαλύπτει το βιβλίο αυτό. Η ιστορική αφήγηση αποκρύπτει συχνά την καθημερινότητα. Βλέπουμε το δάσος αλλά χάνουμε τα δέντρα, θα έλεγα κάνοντας μια αντιστροφή.

Αυτό το βιβλίο αξίζει να διαβαστεί απ’ όλους μας. Δεν είναι ουδέτερο και δεν μένει σε ευχολόγια και κροκοδείλια δάκρυα. Η συγγραφέας μένει διακριτικά στο περιθώριο κι αφήνει τις γυναίκες να μιλήσουν. Καιρός να τις ακούσουμε κιόλας!

Ακόμη και στη συνέντευξη με τη κυρία Σκοπούλη, θα δείτε ότι φροντίζει και πάλι να δώσει το λόγο σε αυτές που ζήσανε σε δυο κόσμους…

Πώς αποφασίσατε να κάνετε αυτή την έρευνα με τις «γυναίκες που ζήσανε σε δύο κόσμους»;

Νομίζω κάθε λογικός άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του και τη ζωή θα χει πολλές φορές αναρωτηθεί: για πού τραβάει αυτός ο κόσμος;

Καλλιτεχνική έκθεση "Μνήμες" στο Αρχοντικό Μίσιου

Τέσσερις καλλιτέχνες, που υπηρετούν διαφορετικές μορφές Τέχνης, συνθέτουν την καλλιτεχνική έκθεση "Μνήμες", που φιλοξενείται στο "Αρχοντικό Μίσιου", Ασωπίου 9, Γυαλί Καφενέ, στα Γιάννενα.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ

Βαγγέλης Γιωτόπουλος με το φωτογραφικό υλικό "ΦΩΝΕΣ"

Θεόδωρος Παπαγιάννης με γλυπτά "ΜΟΡΦΕΣ"

Έφη Σταύρου με μορφές καμωμένες από ύφασμα "ΑΕΡΙΚΑ"

Γεωργία Σκοπούλη με το ΒΙΒΛΙΟ "Αυτές που γίναν ένα με τη γη"

Το βιβλίο παρουσιάζει ο Χάρης Αθανασιάδης, καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ

Δευτέρα 3 Απριλίου 2017 ώρα 7:30 μμ

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ

Από 3 έως 23 Απριλίου 2017

Αυτές που ζήσανε σε δύο κόσμους- παρουσίαση στην Ηγουμενίτσα

Οι εκδόσεις OASIS σας προσκαλούν στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ηγουμενίτσας "Πάνθεον" την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 7:30 μμ.

«Αυτές που γίναν ένα με τη γη» μια συνέντευξη μου στα Ελληνικά Νέα της Αμερικής (στα Ελληνικά)

ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΚΟΠΟΥΛΗ (Πεδινή, 10 Σεπτέμβρη 2016): Γνώριζα την κυρία Μπίτα μόνο από το τηλέφωνο. Εκείνη στην Αμερική κι εγώ στην Πεδινή. Όμως ήταν σαν να την είχα δίπλα μου. Ένας γλυκός άνθρωπος με ευγένεια και νοσταλγία μεγάλη για την πατρίδα. Και τον Ιούλιο του 2016 έγινε η πολυπόθητη συνάντησή μας στο νησί των Κυκλάδων Ηρακλειά. Η Λίλη Μπίτα είναι ανταποκρίτρια πολιτισμού της ηλεκτρονικής εφημερίδας Ελληνικά Νέα της Αμερικής, ποιήτρια, μεταφράστρια, και ηθοποιός. Συζητήσαμε για το βιβλίο μου "Αυτές που γίναν ένα με τη γη", και για τα άλλα μου βιβλία. Τη συζήτησή μας η Λίλη την εμπλούτισε από τη δική της οπτική και την παρουσίασε στα αγγλικά στις 3 Σεπτέμβρη 2016. Επεξεργάστηκα το αγγλικό κείμενο σε μια προσπάθεια να αποτυπώσω τη συζήτηση μας και να την παρουσιάσω στα ελληνικά.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΛΙΛΗ ΜΠΙΤΑ (προλογίζοντας τη συνέντευξη): Η Γεωργία Σκοπούλη είναι συγγραφέας πέντε βιβλίων, μεταξύ των οποίων και το "Αυτές που γίναν ένα με τη γη: εξήντα οχτώ Ηπειρώτισες μιλούν για τη ζωή τους" για το οποίο συζήτησα μαζί της αυτό το καλοκαίρι. Πρόκειται για ένα μοναδικό βιβλίο στα ελληνικά γράμματα, ένα συλλογικό πορτρέτο μιας αξιοσημείωτης ομάδας γυναικών. Η συνομιλία μας έγινε τον Ιούλιο του 2016, στο όμορφο νησί "Ηρακλειά", με δυνατό ελληνικό καφέ μπροστά μας και ένα απαλό αεράκι να αγγίζει τις άκρες του φορητού υπολογιστή μου. Η Γεωργία Σκοπούλη είναι μια ψηλή, εντυπωσιακή γυναίκα, με κόκκινα μαλλιά και εντυπωσιακά γαλάζια μάτια. Απάντησε την πρώτη μου ερώτηση "πριν καν τη ρωτήσω":