Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αφήγηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αφήγηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 31 Μαρτίου 2018
Τετάρτη 7 Μαρτίου 2018
Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017
Αυτές που ζήσανε σε δυο κόσμους- Συνέντευξη στον Κώστα Στοφόρο
23 ζωές… Από σελίδα σε σελίδα, νιώθεις έναν κόμπο στο λαιμό. Πολεμάς και με τα ίδια τα δικά σου τα στερεότυπα. 23 γυναίκες. Αλβανία, Βοσνία, Βουλγαρία, Γεωργία, Ουζμπεκιστάν, Ουκρανία, Πολωνία, Ρουμανία, Ρωσία, Τσεχία…
Ένας διαφορετικός χάρτης της Ευρώπης απλώνεται μπροστά σου. Αυτές που ζήσανε σε δυο κόσμους ο απολύτως εύστοχος τίτλος του βιβλίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Oasis. Η Γεωργία Σκοπούλη, δημοσιογράφος που τιμά το επάγγελμα, έχει συγκεντρώσει αυτές τις μαρτυρίες μέσα σε ένα διάστημα έξι ετών. Και η εικόνα που προσπαθούν να περάσουν νεοφιλελεύθεροι αναθεωρητές της ιστορίας, αυτοί που προσπαθούν να εξισώσουν τον φασισμό με τον κομμουνισμό, συντρίβεται κάτω από τις ανθρώπινες μαρτυρίες.
Όμως και όσοι νομίζουμε ότι γνωρίζουμε, πολλά είναι αυτά που μας αποκαλύπτει το βιβλίο αυτό. Η ιστορική αφήγηση αποκρύπτει συχνά την καθημερινότητα. Βλέπουμε το δάσος αλλά χάνουμε τα δέντρα, θα έλεγα κάνοντας μια αντιστροφή.
Αυτό το βιβλίο αξίζει να διαβαστεί απ’ όλους μας. Δεν είναι ουδέτερο και δεν μένει σε ευχολόγια και κροκοδείλια δάκρυα. Η συγγραφέας μένει διακριτικά στο περιθώριο κι αφήνει τις γυναίκες να μιλήσουν. Καιρός να τις ακούσουμε κιόλας!
Ακόμη και στη συνέντευξη με τη κυρία Σκοπούλη, θα δείτε ότι φροντίζει και πάλι να δώσει το λόγο σε αυτές που ζήσανε σε δυο κόσμους…
Πώς αποφασίσατε να κάνετε αυτή την έρευνα με τις «γυναίκες που ζήσανε σε δύο κόσμους»;
Νομίζω κάθε λογικός άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του και τη ζωή θα χει πολλές φορές αναρωτηθεί: για πού τραβάει αυτός ο κόσμος;
Δευτέρα 27 Απριλίου 2015
Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2015
Συνέντευξη- Γιάνης Δημολιάτης: «Και το ερώτημα είναι ο άνθρωπος!»
Ο ηπειρώτης συγγραφέας και πανεπιστημιακός μιλάει στην Ηρώ Πογκόη με την ευκαιρία της πρώτης παρουσίασης του νέου του βιβλίου «Η Μεγάλη Κραυγή»
«Κάποια
στιγμή στη ζωή μας, σε κάθε οικογένεια, κάποιος καλείται να πάρει τη
θέση μιας αποκλειστικής νοσοκόμου, τη στιγμή που δεν έχει καμιά ιδέα γι’
αυτό, τη στιγμή που η ιατρική μπερδεύει το ζην με το ευ ζην, και τη
στιγμή που δεν υπάρχει ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη στις
οικογένειες και στα πρόσωπα αυτά. Τι βιώνει η οικογένεια; Τι, τελικά,
είναι ένα σύστημα υγείας; και πώς καλύπτει τις ανάγκες της οικογένειας;
Χρόνια φροντιστές εκμυστηρεύονται “αυτά που δεν είχαν πει ούτε στον
εαυτό τους”». Μέσα σε λίγες λέξεις ο Γιάνης Δημολιάτης μας περιγράφει όλη την ουσία του νέου του βιβλίου που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κοντύλι. Και είναι πράγματι, μια «Μεγάλη Κραυγή»
αυτή που ακούγεται μέσα από το καινούριο αυτό συγγραφικό έργο που ήδη
έχει χαρακτηριστεί «προκλητικό για την ιατρική κοινότητα» αλλά
«ανακουφιστικό για τους ανθρώπους» Λίγο πριν από την πρώτη παρουσίαση
του βιβλίου στα Ιωάννινα, την πόλη όπου ο ηπειρώτης συγγραφέας, γιατρός,
ακαδημαϊκός αλλά και φωτογράφος ζει εδώ και πάνω από 30 χρόνια, μας
μιλάει για τα ζητήματα που ανακινεί «Η Μεγάλη Κραυγή», για την υγεία, για τον άνθρωπο, για τον ίδιο.
-Χρόνια νόσος. Κάποια σπίτια την ξέρουν καλά, κάποιοι την έχουμε απλά ακούσει ως έννοια. Τι σημαίνει να είναι κανείς χρόνια ασθενής;
Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2015
Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2015
Το νέο βιβλίο του Γιάνη Δημολιάτη: Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΡΑΥΓΗ
13 αφηγήματα συνθέτουν τη Μεγάλη Κραυγή. Θα μπορούσε να ειπωθούν και διηγήματα. Αυτοδιηγήματα, καθώς είναι αφηγήσεις εκ βαθέων. «Αυτά που δεν έχετε τολμήσει να πείτε ούτε στον εαυτό σας», ζητήθηκε από συγγενείς που φροντίζουν ανίατα πάσχοντες...
Το βιβλίο εστιάζει στο πώς οι άνθρωποι βίωσαν ή βιώνουν τη σχέση
τους με τη χρόνια νόσο η οποία λίγο πολύ
υπάρχει (ή θα υπάρξει) σε κάθε οικογένεια, στο τι τελικά είναι ένα σύστημα
υγείας και στο πώς καλύπτει αυτές τις ανάγκες της οικογένειας. Με τα μάτια
αυτών που έχουν βιώματα: «Μόνο καταλαβαίνουν αυτοί που το ζουν. Κανένας
άλλος. Κανένας.» δήλωσε κοφτά μία αφηγήτρια
«Θά
’θελα να βγάλω μια μεγάλη κραυγή, που να φτάσει μέχρι τον ουρανό ψηλά, μέχρι
τον ουρανό ψηλά να φτάσει. Τέτοια μεγάλη κραυγή. Νιώθω ώρες-ώρες ότι πάρα πολύ
με καταπίεσαν, και δεν είχε κανένας το δικαίωμα να το κάνει. Κανένας.» αναλύθηκε η αφηγήτρια παλεύοντας με κόπο πολύ να συγκρατήσει τους
λυγμούς της. «Α! αυτό δεν είναι δικό μας
θέμα», της αντιγυρίζουν αμέσως οι ειδικοί- αυτοί που εσείς θεωρείτε
ειδικούς. «Αυτό είναι θέμα της κοινωνίας
ν’ αποφασίσει», αποσείουν από πάνω τους τις ευθύνες... παρελθέτω απ’ εμού
το ποτήριον τούτο! Πικρό γαρ.
Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2014
Η παράσταση "Γυναίκες που γίναν ένα με τη γη" στο Πανεπιστήμιο Κρήτης στο Ρέθυμνο στις 31/10/2014
Δελτίο τύπου
Η εταιρεία τέχνης «Βιολέττα» παρουσιάζει την παράσταση:
Γυναίκες που ’γιναν ένα με τη γη
Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014
8.00 μ.μ., Ρέθυμνο
Φοιτητικό Πολιτιστικό Κέντρο
Ξενία
Ξενία
Υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Κρήτης
Στο πλαίσιο του Προγράμματος Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας που υλοποιείται από το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης –ΚΕΜΕΙΕΔΕ- του Πανεπιστημίου Κρήτης, την Παρασκευή 31/10/2014 στις 20.00 το βράδυ, στο Φοιτητικό Πολιτιστικό Κέντρο Ξενία, ανεβάζεται από την εταιρεία τέχνης «Βιολέττα» η θεατρική παράσταση «Γυναίκες που ’γιναν ένα με τη γη»
Ετικέτες
Αυτές που γίναν ένα με τη γη,
αφήγηση,
θέατρο,
Μαρινέλλα Βλαχάκη
Η παράσταση "Γυναίκες που γίναν ένα με τη γη" στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης στις 27/10/2014
Δελτίο τύπου
Θεατρική παράσταση που διοργανώνει η Πολιτιστική Ομάδα Καθηγητών Αγίου Νικολάου-ΕΛΜΕ Λασιθίου
«Η μνήμη είναι οι ρίζες που συγκρατούν τα χώματα να μην τα παρασέρνουν οι κακοκαιριές», σημειώνει η ποιήτρια και ηθοποιός Μαρινέλλα Βλαχάκη. Λόγια που στις μέρες μας είναι ιδιαίτερα επίκαιρα, καθώς ο άνθρωπος μέσα στην ιδεολογική και πολιτική ανεμοδούρα που βιώνει ψάχνει για αντιστήλια, για στηρίγματα. Εκεί έρχεται η μνήμη, η πορεία προς τα πίσω , η επαφή με τις ρίζες να του προσφέρει βοήθεια, να τον φέρει σε επαφή με αξίες που σήμερα δύσκολα βρίσκει, όπως θάρρος, αυταπάρνηση, αξιοπρέπεια και πίστη στον άνθρωπο, τον απλό, ξεχασμένο άνθρωπο, τον άνθρωπο του μόχθου που συνήθως είναι στα μετόπισθεν των επιχειρήσεων, αλλά πρωταγωνιστεί με το ήθος του στη ζωή.
Ετικέτες
Αυτές που γίναν ένα με τη γη,
αφήγηση,
θέατρο,
Μαρινέλλα Βλαχάκη,
τέχνες
Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2014
"Γυναίκες που γίναν ένα με τη γη" - Θεατρικό από την Εταιρεία Τέχνης Βιολέττα, Χανιά
Οι Γυναίκες μου
Αυτές που γίναν ένα με τη γη
Αυτές που ποτέ τους δεν ταξίδεψαν
Μόνο από τους ξενιτεμένους ό,τι άκουσαν
Έφτασε όμως η φωνή τους
Έφτασε όμως η φωνή τους
στα πέρατα του κόσμου
όπου κι Ηπειρώτες
όπου κι Ηπειρώτες
Με το βιβλίο μου
Και με τα θεατρικά που έχτισαν πάνω σ' αυτό
η Λίλη Σακκά με το Θεατρικό Εργαστήρι της Πρέβεζας
και η Μαρινέλλα Βλαχάκη από τα Χανιά με την Εταιρεία Τέχνης Βιολέτα
Γεωργία Σκοπούλη
Ετικέτες
Αυτές που γίναν ένα με τη γη,
αφήγηση,
θέατρο,
Μαρινέλλα Βλαχάκη,
προφορική παράδοση,
Χανιά
Τόπος:
Chania, Greece
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




