Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πολιτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πολιτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2019

Ένα ερωτικό γράμμα στη μουσική και τους ανθρώπους της Ηπείρου. O Κρίστοφερ Κινγκ μιλάει στη Γεωργία Σκοπούλη

Δημοσιεύθηκε στον Ηπειρωτικό Αγώνα 30/08/2019


Με αφορμή το βιβλίο του «Ηπειρώτικο Μοιρολόι», ο Κρίστοφερ Κινγκ μιλάει στον Η.Α. και τη Γεωργία Σκοπούλη.

Ήταν η επόμενη του πανηγυριού της Βίτσας που ανταμώσαμε, εκεί στο χωριό, το χωριό του, τη Βίτσα, με τον κ. Κινγκ. Ήρεμος, πράος, χαμηλών τόνων. Αμερικανός με ιρλανδική καταγωγή, που αγάπησε την Ελλάδα και τη δική μας Ήπειρο μέσα από τα τραγούδια της, τη μουσική της και τους ανθρώπους της. Ο τέλειος συνδυασμός για να αγαπήσεις έναν τόπο!
Και τον αγάπησε πολύ αυτόν τον τόπο και τον ερωτεύτηκε και ένιωσε συναισθήματα πρωτόγνωρα, που ίσως και να τον «έπνιγαν» κι έπρεπε κάπου να βρούνε τη δική τους θέση… Και τη βρήκαν! Εκεί –μέσα στο «Ηπειρώτικο Μοιρολόι», ένα βιβλίο, ένα βαθιά φιλοσοφικό και μελετημένο έργο– κατέθεσε την ψυχή του.

Όπως ο ίδιος αναφέρει στον πρόλογο, ανεξάρτητα από το πού τον έχουν κατατάξει οι κριτικοί, «το βιβλίο είναι πολύ απλά ένα ερωτικό γράμμα στη μουσική και τους ανθρώπους της Ηπείρου. Είναι μια μαρτυρία: η αγάπη αντέχει, η αγάπη επιβιώνει, η αγάπη είναι αρχαία».

Και με μεγάλη χαρά και απλότητα απάντησε στις ερωτήσεις μας. Έχοντας στο πλάι του τη διερμηνέα μας, την κυρία Κατερίνα Καφεντζή (Kafka), μουσικό δημοσιογράφο, μουσικό επιμελητή, ιστορικό –και την ευχαριστώ θερμά για την πολύτιμη προσφορά της. Ευχαριστούμε και το Zagori Suites όπου έγινε η συνέντευξη.

Κύριε Κινγκ, υπάρχει διαφορά στη διεξαγωγή των πανηγυριών από τότε που πρωτοήρθατε ως σήμερα;

Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2018

Τα Φαντάσματα του Θόδωρου Παπαγιάννη, συνέντευξη στη Γεωργία Σκοπούλη

Δημοσιεύθηκε στον Ηπειρωτικό Αγώνα 23/12/2018

Το βιβλίο «Τα Φαντάσματα του Θόδωρου Παπαγιάννη» τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο βιβλίου γνώσεων για παιδιά. Ένα βιβλίο που τα μηνύματά του δεν προλαβαίνει το ένα το άλλο. Κάθε του λέξη, κάθε του εικόνα και ένα μήνυμα. Που αργά και αβίαστα τρυπώνει στον νου και την ψυχή του παιδιού. Εδώ δεν έχουν θέση ο διδακτισμός και τα πρέπει. Τα βιώματα του ίδιου του καλλιτέχνη, η πορεία του σαν δάσκαλου και δημιουργού, έτσι όπως με σεβασμό και μαεστρία τα τοποθέτησε στο βιβλίο της η κυρία Μυρογιάννη, συνιστούν ένα κομμάτι της ιστορίας μας, του πολιτισμού μας.

Εφ’ όλης της ύλης μάς μίλησε ο καλλιτέχνης Θόδωρος Παπαγιάννης. Για τη ζωή του, για τις σπουδές του, για το «έργο ζωής», το Μουσείο, για τα Φαντάσματά του, για το βιβλίο.




Ζωή σαν παραμύθι, κύριε Παπαγιάννη!  Έτσι παρουσιάζεται στο βιβλίο της κ. Μυρογιάννη…
Με όλα τα σκαμπανεβάσματά της. Γεννήθηκα στο Ελληνικό Ιωαννίνων (Λουζέτσι) το 1942. Κατοχή, φτώχια τα χρόνια εκείνα στο χωριό. Αλλά και ολόκληρη η ζωή σκληρή. Δουλειά, επιμονή και υπομονή.

Παρασκευή 18 Μαΐου 2018

Από το όνομά της πήρανε το όνομά τους τα Γιάννενα

Συζήτηση με τη Λίλη Σακκά για την παράσταση "Όπως μας έφεραν οι άνεμοι" και την ιστορία της νεράιδας Γιάννως


Δημοσιεύθηκε στον Ηπειρωτικό Αγώνα 18/05/2018

Ποιητικός ο τίτλος της παράστασης όπως και η ίδια η παράσταση ποίηση είναι.


Δεν περίμενα να δω και κάτι διαφορετικό να βγαίνει από το μυαλό και την ψυχή της Λίλης Σακκά, της σκηνοθέτριας της παράστασης "Όπως μας έφερναν οι ανέμοι".

Κάθε κείμενο στα χέρια της γίνεται ποίηση, βγάζει φτερά, και πετάει... σαν τον άνεμο! Με σεβασμό πάντα στο κείμενο που παίρνει στα χέρια της, ευρηματική σκηνοθεσία, και αλλαγή ρόλων μπροστά στο θεατή σαν αυτό να είναι μέρος της παράστασης. Τους απολαύσαμε στο όμορφο μικρό θεατράκι στο Κάστρο του Αγίου Αντρέα στην Πρέβεζα, την Τετάρτη στις εννιά του Μάη. Είναι μια παράσταση της οποίας το κείμενο έχει γράψει η Άννα Αφεντουλίδου στηριγμένο σε ηπειρώτικες παραδόσεις για Νεράιδες και στο διήγημα του Χρήστου Χρηστοβασίλη «Το κάστρο της Νεράιδας».

Τρίτη 17 Απριλίου 2018

Η μετάφραση πράξη αγάπης και τέχνης πράξη, συνέντευξη στη Γεωργία Σκοπούλη

Δημοσιεύθηκε στον Ηπειρωτικό Αγώνα 17/04/2018

Μνήμη και αγάπη. Ιστορική μνήμη και αγάπη. Δυο βασικοί ιδεολογικοί άξονες της ποίησης της Γιώτας Παρθενίου. Οι συνθέσεις της έχουν ποιότητα τόσο αισθητική όσο και διανοητική. Το έργο της, στο σύνολό του, ενώνεται ή καλύτερα διασταυρώνεται καθώς συναντά όλα τα μεγάλα ποιητικά ρεύματα που μας έρχονται από την καβαφική πόλη, το καβαφικό σύμπαν, και φτάνουν ως τις ποιητικές συνθέσεις του Ρίτσου και του Σεφέρη. Τα παραπάνω είναι ένα απόσπασμα από τον πρόλογο του Απόστολου Παπαϊωάννου, στο μεταφρασμένο στη Ρουμάνικη γλώσσα βιβλίο ποίησης της Γιώτας Παρθενίου, με τον τίτλο POEME - ΠΟΙΗΜΑΤΑ. Είχαμε τη χαρά να μιλήσουμε με την ποιήτρια.


Είναι, κυρία Παρθενίου, ένα καινούργιο έργο η μετάφραση της ποίησής σας στη Ρουμάνικη γλώσσα;

Όχι, είναι ένα έργο ανθολόγησης της ποίησής μου από το 1981 μέχρι το 2012.


Μπορείτε να μας πείτε πότε αρχίσατε να γράφετε ποίηση;

Σε ηλικία δεκαεφτά χρονών έγραψα το πρώτο μου ποίημα και συνέχισα να γράφω σε όλη μου τη ζωή. Αν και η μάνα μου έλεγε ότι όταν ήμουν έξι-εφτά χρονών έβρισκε ανάμεσα στις χτιστές πέτρες του τοίχου μικρά χαρτάκια δικά μου. Κάτι έγραφα. Τι έγραφα; Χάθηκαν...

Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου 2018

Λύδιας Κονιόρδου: Δεν νιώθω «απέναντι» σε κανέναν. Νιώθω «μαζί», συνέντευξη στη Γεωργία Σκοπούλη

Δημοσιεύθηκε στον Ηπειρωτικό Αγώνα 21/02/2018

Μια σπουδαία ηθοποιός που σημάδεψε το ελληνικό θέατρο, αλλά και σκηνοθέτης και δασκάλα. Σήμερα είναι στο υπουργείο πολιτισμού και... «κονταροχτυπιέται». Η Λυδία Κονιόρδου σπούδασε αγγλική φιλολογία στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, με το οποίο και συνεργάστηκε, και ιδρυτικό μέλος του θεάτρου της Άνοιξης. Για εννέα χρόνια ήταν μόνιμο μέλος του θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, όπου έπαιξε ρόλους ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν, Γιώργου Λαζάνη, και Μίμη Κουγιουμτζή. Πήρε μέρος ως κορυφαία χορού σε πολλά έργα αρχαίου δράματος και πρωταγωνίστησε σε έργα του Σοφοκλή, του Αισχύλου, του Ευριπίδη στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Διετέλεσε καλλιτεχνική διευθύντρια στα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα Βόλου και Πάτρας. Δίδαξε σε ιδιωτικές δραματικές σχολές, στο Εθνικό και στο Τμήμα Θεατρολογίας της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.



Ήταν, για πολλούς, ένα ξάφνιασμα, τόσο η επιλογή του πρωθυπουργού όσο και η δική σας αποδοχή. Νιώσατε, έστω και μια στιγμή, να πείτε «έχω πιο σπουδαία πράγματα να κάνω»;

Έρχονται φορές στη ζωή του καθενός, όπου καλείται με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο να υπηρετήσει το κοινό καλό και όχι μόνο τις προσωπικές του υποθέσεις. Το δημόσιο συμφέρον, όχι αποκλειστικά το ιδιωτικό.Η συνείδησή μας, μέσα από τη διεύρυνση μιας παγκοσμιοποιημένης πραγματικότητας, αντιλαμβάνεται όλο και πιο καθαρά ότι το ιδιωτικό είναι απόλυτα συνυφασμένο με το δημόσιο. Όταν το ιδιωτικό συμφέρον βλάπτει το δημόσιο, είναι θέμα χρόνου να βλάψει τελικά και το ίδιο το ιδιωτικό. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε ιδίως πάνω στους συμπολίτες μας που είναι ευάλωτοι.